13 października 2011 roku uczniowie pierwszych klas Gimnazjum nr 1 im. Polskich Noblistów w Śremie byli gośćmi Teatru Animacji w Poznaniu. Celem tej, jakże niezwykłej, lekcji języka polskiego było spotkanie z kulturą w pełnym tego słowa znaczeniu, a konkretnie ze sztuką pod tytułem Proces o cień osła autorstwa szwajcarskiego dramaturga Friedricha Durrenmatta.

Twórcy spektaklu w Teatrze Animacji, zwracając uwagę na aktualność tekstu i atrakcyjność formy, zrealizowali Proces... w konwencji politycznego kabaretu. Tak więc humor, rzeczywistość odbita w krzywym zwierciadle, subtelny dydaktyzm, bezpośredni kontakt widza z aktorem oraz niesamowita symbolika barw - to główne atuty tegoż przedstawienia. Jego akcja (cokolwiek banalna), nawiązująca zresztą do sztuki K. I. Gałczyńskiego o podobnym tytule, ogranicza się początkowo do rodzajowej scenki obrazującej historię pewnego człowieka, który wynajął osła, aby na jego grzbiecie udać się do sąsiedniego miasta. W połowie drogi przyszło mu do głowy, by chwilę odpocząć w jego cieniu. Wtedy właściciel osła zaczął domagać się dodatkowej opłaty za korzystanie z cienia zwierzęcia. Podróżnemu takie żądanie wydało się bezsensowne, ponieważ cień stanowił część osła, a więc ten, kto go wynajął - wynajął także jego cień. Ale właściciel osła był nieugięty i sprawa trafiła do sądu. Owa - z pozoru drobna - różnica zdań dała początek lawinie zdarzeń, w które uwikłane zostało całe miasto. Niezgodność w kwestii prawa własności skłóciła bezpośrednio zainteresowanych a w rezultacie partie polityczne i ich liderów. Głupota pokonała zdrowy rozsądek, a trzeźwość myślenia poddała się zacietrzewieniu i partykularnym rozgrywkom. Aktualność problematyki przedstawionej przez aktorów Teatru Animacji w Poznaniu jest zaskakująca, podobnie zresztą jak wszystkich sztuk szwajcarskiego dramaturga tworzącego przedstawienia charakteryzujące się groteską, deformacją rzeczywistości a także obecnością ważnych pytań moralno-filozoficznych. Proces o cień osła jest propozycją interesującą dla widza młodzieżowego, gdyż podkreśla uniwersalność poruszanych kwestii a nie ich doraźność. Natomiast narastające tempo wydarzeń, wartka akcja, humor sytuacyjny oraz wyraźnie skonstruowane sylwetki głównych bohaterów i próba przyjrzenia się współczesnym ( także polskim) odwiecznym konfliktom - uczyniło z tej sztuki iście kulturalny majstersztyk, dopełnieniem którego było: zwiedzanie przez uczniów teatru, spotkanie z aktorem, a także niezwykle ciekawa wystawa lalek wykorzystywanych w spektaklach teatralnych.